Levensboek maken als herinnering voor nabestaanden

Mijn leven? Ik zou er wel een boek over kunnen schrijven!

Terugkijken is normaal en menselijk. Het is fijn om herinneringen op te halen, om samen te lachen en soms ook een traan weg te pinken. Fotoalbums zorgen er voor dat je even terug in de tijd bent.

Mensen in de laatste fase van hun leven kijken terug, ze maken de balans op.

Hoe wil je herinnerd worden?

Wat wil je herinneren, wat neem je mee?
Leuke verhalen en anekdotes of verhalen die niet leuk zijn?
Wat geef je mee aan de dierbare mensen die achterblijven?
Welke wijze lessen heeft het leven jou gebracht?
Welke toekomstverwachtingen worden helaas geen realiteit?

Vertel je verhaal.

Wat is er mooier dan je verhaal te vertellen en te laten opmaken in een boek, om zo je verhaal door te geven. Doorgeven aan bijvoorbeeld de volgende generatie. Iedereen heeft een verhaal, een bijzonder verhaal, ook al denk je van niet.

Een boek om samen met anderen door heen te bladeren, het gesprek aan te gaan tijdens een bezoek.

Het maken van een goed levensboek is niet gemakkelijk.

 

Voor verder informatie: www.isabellavandijk.nl

De eerste stap

Eens moet de eerste stap gezet worden. Een blog als aanvulling voor mijn website, eigenlijk voor mijn praktijk.
Net als de meeste van mijn clienten denk ik soms ook: wie zit er nu op mij te wachten? Clienten begrijpen er niets van: de coach die acceptatie en zelfbewustzijn laat ontwikkelen bij anderen, heeft er zelf last van. Tja, hulpverleners zijn net mensen.

De komende tijd zal ik hier mijn ervaringen, kennis en liefde voor mijn vak delen.

www.isabellavandijk.nl